در مورد کانادا
سلام عرض میکنیم به خدمت دوستان و آشنایان عزیز،
داشتم فکر میکردم که این سری راجع به کانادا براتون بنویسم. چیز هایی که ممکنه در مورد خود کشور کانادا، مردمش و آداب و رسومش براتون جدید یا جالب باشه.
کانادا یه کشور خیلی بزرگه. دقیق تر بخوام بگم، بعد از روسیه بزرگترین کشور روی زمینه. مساحتش حدود 6 برابر مساحت ایران خودمونه. منتها جمعیتش تقریبا نصف جمعیت ایرانه . خلاصه که اینجا تراکمش 12/1 ایرانه و جا برای همه هست!
تا جایی که من میدونم، کانادا جزو مهاجر پذیرترین کشور های دنیاست. اینجا همه رقم آدمی میبینین. سرخ و سفید و سیاه و قهوه ای (مثلا هندی ها قهوه ای هستن!). این ویژگی کانادا خیلی خوبه. اینجا هیچ کسی غریبه نیست، آخه هیچ کسی آشنا نیست! توی هر شهری که قدم بزنین، مخصوصا شهر های بزرگ مثل تورنتو (Toronto) ، اوتاوا (Ottawa) مرکز کانادا، ونکوور (Vancouver)، مونترال (Montreal) و ... ، توی مغازه، کافی شاپ، مراکز خرید، مدارس و دانشگاه ها و خلاصه هر جا که آدم بره، این چند-فرهنگی (multi-cultural) بودن کانادا کاملا احساس میشه.
کسانی که مثل من از یه کشور دیگه میان اینجا خیلی فرصت های زیادی پیش روی خودشون می بینن. اگه منصفانه نگاه کنیم (به نظر من کسی میتونه تو این زمینه نظر بده که هم شرایط کشور خودش رو تجربه کرده باشه، هم شرایط اینجا رو) میبینیم که خیلی فرصت ها و امکانات اینجا هست که توی ایران فراهم نیست، یا با کیفیت پایین عرضه میشه. خیلی آزادی ها اینجا هست که توی ایران با قوانین دست و پا گیر و دخالت های بیجا جایگرین شده. البته یه سری مشکلاتی هم اینجا هست. شک فرهنگی (culture shock) که هفته ها یا ماه ها به تازه وارد ها وارد میشه، دوری از خانواده و دوستان و آشنایان. جدیدا مشکلات اقتصادی که از آمریکا شروع شده و همه جا رو کم و بیش تحت تاثیر قرار داده و خیلی چیز های دیگه. البته اصلا نمیخوام توی این پست در مورد این چیزا بنویسم. این سری میخوام در مورد چیزهایی که یه تازه وارد باید بدونه بگم. حالا وقتی این مطالب رو خوندین دقیق تر متوجه میشین منظورم چیه.
-
قهوه:
اینجا همونطور که میدونین قهوه خیلی پر طرفداره. تقریبا همه قهوه میخورن. البته معمولا توی کافی شاپ ها همه جور نوشیدنی غیر الکلی پیدا میشه. توی کانادا، نوشیدنی های الکلی رو فقط از دو جا میشه خرید. یا از Beer Store و یا از LCBO. و نوشیدنی های الکلی فقط توی بار (bar) و دیسکو (disco) و رستوران ها سرو (serve) میشه.
داشتم در مورد قهوه میگفتم!
یه سری کافی شاپ های زنجیره ای اینجا هست. هر جای کانادا که برین این شعبه ها رو میبینین. معروف ترینشون Tim Hortons هستش که انواع مختلف قهوه و چای رو داره. Tim Hortons یا Timmi’s توی کینگستون که شهر کوچیکی به حساب میاد، حداقل 10 تا شعبه داره. البته چیز های دیگه مثل کیک (muffin) یا حتی صبحانه هم میفروشن. ولی کلا به خاطر قهوه ی ارزونش معروفه. فکر کنم یه لیوان قهوه ی بزرگش $1.6 باشه که خوب خیلی ارزونه! (منم اولش فکر میکردم $1 خیلی پوله. 1 شیشه کوچیک آب $1.5 دلار !!! چه خبره بابا، ایران 200 تومنه). توی خیابون که راه میرین، بخصوص اول صبح که همه خوابالو! هستن، خیلی دانشجو ها رو میبینین که لیوان به دست و در کمال خستگی و بی حوصلگی به سمت دانشگاه میرن. میگن کافئین توی قهوه آدم رو سر حال میاره و بیدار نگهت میداره. روی من که خیلی اثر نداره !
Starbucks هم که یه شرکت آمریکاییه، یکی دیگه از این کافی شاپ های معروفه. البته توی کانادا Tim Hortons که یه شرکت کاناداییه شعبه های بیشتری داره.
چای هم اینحا طرفدار های خودش رو داره. اینجا n جور چای پیدا میشه. البته اینا بهش میگن چای، به نظر من خیلی هاش همون چیزیه که ما بهش میگیم جوشونده! با طعم های مختلف. بعضی هاشون باحالن !
-
پس از فروش پس گرفته می شود:
اینجا کمتر مغازه ها فروشگاهی پیدا میشه که جنسی که میفروشه رو پس نگیره. بر خلاف ایران که اکثر خرید مردم از سوپرمارکت ها و فروشگاه های کوچیکه، اینجا اکثر خرید ها از فروشگاه های زنجیره ای و بزرگه. مثلا:
Best Buy و Future Shop که لوازم الکترونیکی مثل تلویزیون، کامپیوتر و لپ تاپ (laptop)، iPod، CD و دوربین دیجیتال و ... میفروشن.
Zellers، The Bay که لوازم خانگی و پوشاک و اینجور چیزا می فروشن.
Wall Mart و Lob Laws هم مواد غذایی و لوازم خانگی و خلاصه همه جور چیزی توشون پیدا میشه.
علاوه بر این فروشگاه هایی که اسمشون رو بردم، حتی اگر از فروشگاه ها یا مغازه های کوچیک هم که خرید کنین، اگه خواستید جنسی رو پس بدین فقط کافیه که کاغذ رسید رو به همراه جنسی که میخواین پس بدین ببرین و پولتون رو پس بگیرین. حتی خیلی هاشون سوال هم نمی پرسن که چرا میخواین جنس رو پس بدین. حد اکثر سوالشون اینه که "آیا جنس مشکلی داشته یا خراب بوده؟" که در هر صورت پس میگیرن. بسته به اینکه چه چیزی رو از کجا خریده باشین، شرایط پس دادن (return policy) متفاوته و بین 2 هفته تا 3 ماه متغیره. من واسه خودم پیش اومده که قفل دوچرخه، کفش یا حتی لباس پس داده باشم.
بعضی از بچه هایی که امسال اومدن اینجا از بقیه (مثلا من!) میپرس که "فلان چیز و خریدم و میخوام برم پس بدم. چی باید بگم؟" من هم میگم "هیچی! بگو میخوام پسش بدم!". البته معمولا بچه ها از روی محکم کاری یه داستانی چیزی آماده می کنن که اگه طرف چیزی پرسید بتونن یه جواب درست و حسابی بدن. با ترس و لرز میرن اونجا و اون بابا هم بدون اینکه سوالی بپرسه پولشون رو پس میده! البته واسه ی منم اولش عجیب بود، ولی خوب سیستم اینجوری دیگه. البته جا برای سوء استفاده هم به راحتی هست. یعنی میتونی بری یه لباس بخری، 2-3 هفته هم استفاده کنی و آخرش هم بری پس بدی. منتها جدی آدم وقتی اعتماد و درستی اینها رو میبینه، اصلا فکرش هم به سمت اینجور چیزا نمیره.
-
بلیط اتوبوس یا مترو:
کینگستون شهر نسبتا کوچیکیه و فقط اتوبوس داخل شهری داره. من توی تابستون یه آخر هفته رفته بودم تورنتو (Toronto). اونجا هم اتوبوس داره، هم مترو و هم یه چیزی تو مایه های قطار شهری مشهد! جالب این بود که وقتی بلیط یکی از اینها رو میگیرفتی، میتونستی واسه ی بقیشون هم استفاده کنی (البته بعد از چند ساعت باطل میشه). من یادمه که میخواستیم بریم باغ وحش تورنتو رو ببینیم. یه دونه از این قطار شهری ها رو سوار شدیم. وقته از اون پیاده شدیم، سوار اتوبوس شدیم و رفتیم باغ وحش. 2-3 ساعت اونجا بودیم. دوباره سوار اتوبوس شدیم و برگشتیم. بعد سوار مترو شدیم و خلاصه که خیلی راحت و ارزون برای ما تموم شد. البته فکر کنم موقع برگشتن از باغ وحش بلیط ما باطل شده بود. منتها فکر کنم راننده ی اتوبوس متوجه نشد و یه بلیط دیگه (transfer) به ما داد که با اون مترو رو سوار شدیم!! (همون سوء استفاده ای که خدمتتون عرض کردم 
)
اتوبوس های اینجا برای معلولین و دوچرخه سوار ها امکانات ویژه ای رو داره:
نمیخوام خیلی زیاد بنویسم که حوصلتون سر بره! مطلب برای گفتن زیاده ...
بذارین موضوع رو عوض کنم. من درسم که میدونین اینجا تو کینگستون تموم شد. از اوایل ژانویه (January) قراره برم یه شهر نزدیک کینگستون به اسم براکویل (Brockville) و مشغول به کار بشم. کار خوب و جالبیه و فکر کنم خیلی چیزا ازش یاد بگیرم.
حالا در آینده ی نزدیک از کارم و اینکه چه جوری این کار و پیدا کردم، مصاحبه چطوری بود و ... براتون مینویسم.
فعلا 
