از مشهد تا کینگستون!

این Frosh Week چیز خیلی عجیب و غریبی نیست! تو دانشگاه فردوسی خودمون هم یه همچین چیزی داشتیم. البته این کجا و آن کجا ...

هر دانشگاهی واسه دانشجو های جدید یه مراسم خوشامد گویی میگیره، که اینجا این مراسم ۱ هفته ای طول میکشه و بهش میگن Frosh Week. البته تا اونجایی که من از این و اون پرسیدم، فقط دانشگاه Queen's تو کانادا یه همچین مراسمی با این شکل و شمایل داره.

قبل از هر چیز اینو بگم که این مراسم برای دانشجو های سال اولی، اونم در مقطع لیسانس برگزار میشه. ما ها که فوق لیسانس هستیم (چون مثلا کلاس کارمون بالاست) از این ژانگولک بازی ها نداریم (البته اگه میداشتیم هم بد نبود).

تو این مراسم، دانشجو های جدید، با توجه به اینکه تو چه دانشکده ای هستن، هر کدوم یه رنگ خاصی لباس می پوشن. مثلا Engineering ها بنفش می پوشن، Nursing ها سفید و خلاصه هر کسی به یه رنگی. وقتی هم که دو تا رنگ مختلف به هم میرسن هم همدیگه رو "هووو" میکنن و کل کل و اینا !

بعد سیستم اینجوری که سال بالایی ها که قیافه های عجیب و غریبی هم برای خودشون درست کردن (Frec) به سال اولی ها (Frosh) دستور میدن که اونا کارای مختلف انجام بدن. مثلا رو زمین دراز بکشن و رو خاک دست و پا بزنن (!!!) و بعد Frec ها با تفنگ های آب پاش (سمت چپ تصویر) اونا رو خیس میکنن و یا با کاپشن هایی که دارن اونا رو (مثلا) کتک میزنن.

یا اینکه Frec ها یه سری شعار میدن، و Frosh ها در جوابشون یه چیزی میگن، مثلا :

Frecs : How cold is the water, Frosh?o

Froshes : So cold !o

البته من که سر از کار اینا در نیاوردم ! حالا گفتم بنویسم، شاید یکی سر در آورد.

وقتی که داشتم ایم عکس ها رو می گرفتم، با بعضی از این Frec ها هم صحبت می کردم و می پرسیدم که چی به چیه. یه دفعه دیدم سر و صدا شد و همه داد می زدن "...mosh, mosh" و شروع کردن به دویدن. منم رفتم که ببینم چه خبره. همینطور که نزدیک تر می شدم صدای یه آهنگی رو میشنیدم:

 Scotty doesn't know, oh.o
Scotty doesn't know, oh.o
So don't tell Scotty!o
Scotty doesn't know,o
Scotty doesn't know,o
SO DON'T TELL SCOTTY!o

آهنگ فیلم "Euro trip" بود ! خلاصه ملت کلی بالا و پایین پریدن و فکر کنم یه ۲۰ دقیقه ای طول کشید.

بعد کم کم همه رفتن جلوی اون چادر هایی که تو عکس بالا می بینین. همه به صف وایسادن (Frosh ها) و Frec ها یکی یکی مو های Frosh ها رو به مدل های مختلف می تراشیدن.

البته دخترا موهاشون رو نمی زدن !

بعد از اینکه هر کسی موهاشو کوتاه می کرد، می رفت و با ژل مو هاشو حالت می داد. البته Frosh ها نشسته بودن و Frec ها همه ی کار ها رو براشون انجام می دادن.

این دو نفری که تو عکس پایین می بینین ژل ها رو تو آب حل می کردن روی اون اجاق گرم می کردن و ملت هم از این ژل ها استفاده می کردن.

بعدشم که موهاشون رو با اسپری رنگ می زدن !

نکته ای که اینجا باید بهش اشاره کنم اینه که این Frec ها (سال بالایی ها) انقدر آدم های باحالی بودن که حد نداره . من خودم اول که قیافه های اینا رو دیدم با خودم گفتم اگه بخوام با اینا حرف بزنم یا ازشون سوالی چیزی بپرسم، جوابم رو که نمیدن هیچی، میریزن سرم و یه دست کتک حسابی هم می خورم ، ولی همونطوری که در پایین می بینین، خیلی مهمون نواز هستن  (اون زنجیر که می بینین راس راسکی هااا)

 ولی خیلی بچه های باحالی بودن. تازه وقتی می گفتم که دانشجوی فوق هستم، کلی هم بهم حال می دادن (به Frosh ها میگفتن که برام شعار بدن!!!)

(منظورشون من بودم )Frecs : How cool is this grad? o

Froshes : So cool !o

البته این بنفش پوش ها، بچه های مهندسی هستن. فقط بچه های مهندسی هستن که Frosh Week رو تو دانشگاه با این عظمت ! برگزار می کنن. یه چیز جالب اینکه این Fosh ها و Frec ها تا ۱ هفته با همون مو های رنگ شده و عجیب و غریب میرن سر کلاس. والا ما که سر از کار اینا در نیاوردیم !

خب، اینم از Frosh Week !

دفعه ی بعد از مراسم خوشامد گویی School of Computing و همچنین Sidewalk Sale براتون میگم.         (preview)

 الان داشتم به این فکر می کردم که وبلاگ من داره شبیه سریال یانگوم میشه! آخه گویا هم طرفدار زیاد داره، هم اینکه من آخر هر قسمت، میگم که قسمت بعدی چیه

موفق و پیروز باشین